Historia miasta

Dzieje miasta nierozerwalnie wiążą się z królową Boną Sforzą, która w XVI wieku zamieszkiwała dwór Sucholda, podarowany jej przez męża Zygmunta I Starego wraz z rozległymi puszczami grodzieńskimi. Niemal 80 lat wcześniej niż Białystok, w 1609 roku, Sokółka otrzymała prawa miejskie. Stało się to za sprawą szlaku komunikacyjnego Wilno – Kraków, na którym się znajdowała.

Największy rozkwit Sokółki przypada na drugą połowę XVIII wieku za sprawą nadwornego podskarbiego litewskiego Antoniego Tyzenhauza. W okresie jego działalności powstał plan przestrzennej przebudowy miasta z kompleksem parkowo-przemysłowym. Przy Sokólskim rynku wybudował on 12 murowanych kamieniczek, z których dwie zachowały się do dnia dzisiejszego, a w jednej z nich mieści się Muzeum Ziemi Sokólskiej.

Właśnie w tym miejscu należy zacząć swoją wizytę w naszym mieście, które znajduje się na trasie wielu szlaków turystycznych. Do jednego z najważniejszych należy Szlak Tatarski utworzony w latach 70-tych na pamiątkę trzysetnej rocznicy osadnictwa tatarskiego na Podlasiu. Sokółka znajduje się też na Szlaku Rękodzieła Ludowego, gdzie odwiedzamy pracownie rzemieślników tj. tkaczki, kowale, garncarze, łyżkarze czy rzeźbiarze. Sokółka to również miejsce, gdzie powstają nowe szlaki łączące ze sobą nie tyko miasta, ale również państwa. Do nowo utworzonych należy Szlak Tyzenhauza łączący dziedzictwo kulturowe oraz historię Sokółki i Grodna.

Spacer po mieście warto rozpocząć w centrum miasta, gdzie znajdują się najstarsze świątynie: prawosławna i katolicka. Obie wybudowane w I połowie XIX wieku. Cerkiew pw. św. Aleksandra Newskiego z ruchomą ikoną Matki Boskiej z XVI w. w stylu rosyjsko-bizantyjskim oraz klasycystyczny kościół kolegiacki pw. św. Antoniego Padewskiego, który stał się miejscem wydarzenia eucharystycznego o nazwie “Cud eucharystyczny w Sokółce”. Za świątynią katolicką znajduje się kompleks nekropoli wyznawców katolicyzmu, prawosławia, a nawet ewangelików, którzy byli niemieckimi osadnikami z XVIII wieku.
Spacerując uliczkami miasta, warto zwrócić uwagę na podlaską drewnianą zabudowę. Jest to m.in. stara plebania znajdująca się w przy kościele św. Antoniego, gdzie kręcono liczne sceny do filmów Jacka Bromskiego “U Pana Boga za piecem”. Łatwo dostrzec tu także zwartą zabudowę murowanych kamieniczek, charakterystyczną dla przedwojennego “schtetl”, ponieważ Sokółkę w okresie międzywojnia XX w. zamieszkiwało 48 % ludności wyznania mojżeszowego. Do dziś, na obrzeżach miasta zachował się kirkut z XVII wieku.
Z Sokółką od wieków związani są Tatarzy, którzy przywilejem Jana III Sobieskiego z 1679 roku otrzymali wsie w okolicach Sokółki i zamieszkują je do dziś.

Na terenie miasta znajduje się kilka tablic upamiętniających sławnych sokółczan i ludzi, którzy mieli znaczący wpływ na dzieje Sokółki a zasłynęli osiągnięciami w dziedzinie: techniki, wojskowości, literatury czy kultury.

Na chwilę wytchnienia Sokółka zaprasza nad zalew mieszczący się przy ul Wodnej a także do licznych restauracji i kawiarni, gdzie skosztować można regionalnych potraw oraz wyrobów cukierniczych.

Skip to content